Tekstil endüstrisi, Türkiyenin en su-yoğun sektörlerinden biridir. Boyama, ağartma ve son işlem aşamalarında üretilen atıksu; yüksek renk, KOI, askıdaki katı madde (AKM) ve tuz içeriğiyle ciddi arıtma zorluğu sunar.
Tekstil Atıksuyunun Temel Özellikleri
- Renk: Reaktif, asit ve dispersiyon boyalardan kaynaklanan yüksek renk yükü. Su alıcı ortamına deşarj limiti 260 Pt-Co.
- KOI: 1.000–5.000 mg/L aralığında. Deşarj limiti 400 mg/L (OSB).
- Tuz: Reaktif boyama prosesinde kullanılan NaCl iletkenliği 5.000–15.000 mikro S/cm değerine çıkarır; biyolojik arıtmayı olumsuz etkiler.
- pH: Alkali ağartma proseslerinde pH 11–13 düzeyine ulaşabilir.
Önerilen Arıtma Akış Şeması
1. Fizikokimyasal Ön Arıtma: Koagülasyon-flokülasyon ile AKM ve kısmen renk giderimi. Ferrik klorür veya PAC dozlama ile %60–80 renk giderimi mümkündür.
2. Biyolojik Arıtma (MBR): KOI ve BOI giderimi. MBR konfigürasyonu ikincil çökeltim havuzu gerektirmeden yüksek kaliteli çıkış üretir.
3. İleri Arıtma (Ozonlama veya AOP): Biyolojik olarak parçalanamayan kromofor bileşikler ozonlama veya Fenton prosesiyle giderilir. Çıkış rengi 50 Pt-Co altına düşer.
4. RO ile Geri Kazanım: Arıtılmış suyun RO sisteminden geçirilmesiyle proses suyuna uygun tuzluluk elde edilir ve su tüketimi %50–70 azalır.
İlgili Yazılar
